Deze foto van Arp heb ik vanuit Flickr rechtstreeks geblogd. Dat is wel heel erg handig dat dat kan.
Arp was een van de zeldzame lieden die behalve beeldbouwer/schilder ook een geniaal dichter was. Zijn werk is beïnvloed door het dadaïsme. Vooral de gedichten hebben daardoor een prettig soort gekte. Heb deze week een gedicht van hem op het whiteboard staan:
ik ben een paard
ik reis in een trein
die stampvol is.
in mijn coupé
is iedere plaats bezet door een vrouw
die een man op haar schoot heeft.
de lucht is ondraaglijk tropisch.
alle reizigers
hebben een vreselijke honger
en eten onophoudelijk.
plotseling beginnen de mannen
te kermen
en verlangen de moederborst.
ze knopen de damesblouses open
en zuigen verse melk naar hartelust op.
alleen ik zuig niet
en wordt niet gezoogd.
er zit niemand op mijn schoot
en ook ik zit op niemands schoot.
want ik ben een paard.
ik zit rechtop en groot
met mijn achterpoten op de treinbank.
en steun comfortabel op mijn voorpoten.
ik hinnik luid hii hii hii.
aan mijn borst glinsteren
de sexknopjes van mijn sex-appeal
in mooie rijen
als de glinsternde knopen van een uniform.
o zomertijd.
o wijde wijde wereld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten