Met Social networks zoals Facebook, Hyves en Linkedin heb ik niet zoveel. Ik zit wel op archief 2.0 en af en toe krijg ik daar een vriendschapsverzoek voor en dan zeg ik braaf ja, maar verder kijk ik zelden op die site. Denk dat ik LinkedIn zou gaan gebruiken als ik op zoek was naar ander werk.
Dizzie vond ik trouwens echt een afknapper. Als je een boek wilt toevoegen moet je echt alles zelf intypen. Dat moet toch gewoon op te halen zijn bij Picarta of Amazon ofzo?!?! LibraryThing kan dat wel. Zie ook mijn blog van december
Vrijdag heb ik voor het eerst van mijn leven gechat: een overgetelijke ervaring die ik voor geen goud ter wereld gemist zou willen hebben. Het was met een bekende Nederlandse archiefdienst die sinds kort deze service aanbiedt. Misschien moet ik er nog even bij vertellen dat ik niet speciaal een vraag had, maar gewoon een beetje op knopjes aan het drukken was. (dat kan ik nooit laten) Ik kreeg na enige minuten - toen ik het eigenlijk niet meer verwachtte - een keurige reactie van een medewerker die ik toevallig kende. Ik begreep van hem dat deze vorm van dienstverlening nog niet erg storm liep. Vervolgens ontspon zich een ietwat melige conversatie waarbij we constateerden dat het met chatten lastig is om het gesprek te beëindigen. We kwamen uiteindelijk bij walkie talkie termen als "over en uit" en "roger".
Mijn eerste echte kennismaking met Twitter was op de DISH conferentie. Tijdens de plenaire bijeenkomsten in de grote zaal werd door een flink aantal mensen getwitterd en dit was allemaal online te volgen, ook voor mensen die geen eigen Twitter account hadden. Dit was tegelijk geestig en ook ontluisterend, vond ik. Terwijl een van de sprekers zijn - toegegeven niet zo heel boeiende - verhaal hield, werd hij op Twitter zeer kritisch van commentaar voorzien. "Afgetwitterd" zou je kunnen zeggen. Het pijnlijke hieraan vond ik dat het gebeurde in de zaal onder zijn ogen terwijl hijzelf daar niets van meekreeg. Het had een beetje iets van vroeger in de klas briefjes aan elkaar doorgeven bij de leraar die geen orde kon houden. Leuk, maar niet erg constructief.
Ik denk dat ik mijn Twitteraccount voorlopig niet veel zal gebruiken. Misschien straks als ik iphone heb.
Wiki's zijn een allemachtig prachtig documentatiemiddel. Je moet er alleen niet teveel van hebben. Binnen het NA zijn er minstens 5: dat lijkt me 4 teveel. Er is nu een Wiki voor Na4all, een wiki voor DTNA, een wiki voor Nadere Toegangen en een wiki voor collectiebeheer. Heeft Digitaal Depot wellicht ook een wiki? Er schijnt bovendien een NA-brede wiki te zijn, maar niemand weet waar die staat.
Idee in het kader van kennismanagement: 1 Wiki voor alle afdelingen en projecten van het NA ...
Moeten we Nederland trouwens ook niet op de kaart zetten in de Archives wiki? Je zou het zelfs als een thesaurus voor archiefinstellingen kunnen gebruiken, analoog aan de onvolprezen archiefwiki.
Op de 23archiefdingen wiki kon natuurlijk niet een pagina over Daniil Charms ontbreken. Check it out!
Mijn bookmarks worden altijd op elke PC een puinhoop. Ik ben te lui om ze netjes te organiseren. Bovendien heb ik inderdaad het probleem dat ik bij elke andere werkplek en browser en PC weer opnieuw moet beginnen. Dat ruimde overigens ook altijd wel weer lekker op.
Delicious maakt het heel makkelijk om bookmarks aan te maken en te bewaren maar ik vraag me nog wel af hoe handig het is bij het raadplegen van veelgebruikte bookmarks. Je moet om te beginnen altijd inloggen en vervolgens moet je de delicious site oproepen om je bookmarks te raadplegen. Is dat handig/werkbaar? We gaan het proberen.
Het sociale gedeelte van Delicious zie ik mezelf niet zo heel veel gebruiken. Voor geïnteresseerden zijn hier mijn bookmarks. Bij het Nationaal Archief zou bijvoorbeeld Studiezaal & Inlichtingen Delicious kunnen gebruiken om gezamenlijk bookmarks te kunnen verzamelen, organiseren en beschikbaar stellen.
De melige video is het nummer Delicious van Jim Backus & friend. Een ontdekking van de onvolprezen Stoffer en Bentz. Ze draaiden het in hun radio programma De Atoomjukebox tussen Kerst en Oud & Nieuw 2009.
