Vrijdag heb ik voor het eerst van mijn leven gechat: een overgetelijke ervaring die ik voor geen goud ter wereld gemist zou willen hebben.
Het was met een bekende Nederlandse archiefdienst die sinds kort deze service aanbiedt.
Misschien moet ik er nog even bij vertellen dat ik niet speciaal een vraag had, maar gewoon een beetje op knopjes aan het drukken was. (dat kan ik nooit laten)
Ik kreeg na enige minuten - toen ik het eigenlijk niet meer verwachtte - een keurige reactie van een medewerker die ik toevallig kende.
Ik begreep van hem dat deze vorm van dienstverlening nog niet erg storm liep.
Vervolgens ontspon zich een ietwat melige conversatie waarbij we constateerden dat het met chatten lastig is om het gesprek te beƫindigen. We kwamen uiteindelijk bij walkie talkie termen als "over en uit" en "roger".
zondag 24 januari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten