Mijn eerste echte kennismaking met Twitter was op de DISH conferentie.
Tijdens de plenaire bijeenkomsten in de grote zaal werd door een flink aantal mensen getwitterd en dit was allemaal online te volgen, ook voor mensen die geen eigen Twitter account hadden.
Dit was tegelijk geestig en ook ontluisterend, vond ik.
Terwijl een van de sprekers zijn - toegegeven niet zo heel boeiende - verhaal hield, werd hij op Twitter zeer kritisch van commentaar voorzien. "Afgetwitterd" zou je kunnen zeggen.
Het pijnlijke hieraan vond ik dat het gebeurde in de zaal onder zijn ogen terwijl hijzelf daar niets van meekreeg.
Het had een beetje iets van vroeger in de klas briefjes aan elkaar doorgeven bij de leraar die geen orde kon houden. Leuk, maar niet erg constructief.
Ik denk dat ik mijn Twitteraccount voorlopig niet veel zal gebruiken. Misschien straks als ik iphone heb.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Een rake observatie. Was/is inderdaad wel gênant. Er zijn ook conferenties waar de reacties op twitter ook direct op een scherm geprojecteerd worden. Misschien helpt dat om de commentaren wat constructiever te houden. Heel boeiend om te zien al die twitter berichten op zo'n conferentie. Wel vraag ik me af of 'echt goed luisteren' en twitteren goed met elkaar te combineren zijn.
BeantwoordenVerwijderen